|
விண்வெளியில் கண்ணிமையில் என்னெதிரில் கன்னியென பொண்வண்டு கண்ணெதிரே புன்சிரிப்பை கண்சாடை மெய்மறந்து செய்தெடுத்த இடையினிலே கடைவிரித்தாள் கரம்நீட்டி உரமான தரமான வரவேண்டும் இந்தவழிப் சுந்தரம்நான் வாராமல் மாறாக |
உலவிவரும் கலந்துவிட்ட காட்சிதந்த நடைபயிலும் உலவுகின்ற கலையென்ற சிந்திவிட்ட சாயலிலே நின்றிடவே பொன்மேனி நீர்த்தளும்பும் இருவிழியின் எனையழைத்து அன்பதனை தமிழ்ப்பாடல் என்றெனக்கு போகின்றேன் பார்த்துநின்றேன் இருந்திடவும் எழில்கண்டேன் |
வட்டநிலா! பட்டுநிலா! ஆரணங்கு! பேரழகு! பூஞ்சோலை ஓவியமாய், தாமரைவாய் பதிலுரைத்தாள். ஞானத்தால் காரிகையோ, குடமேந்தி சாடையிலே தாகம்தீர்த்தாள்! அதில்சேர்த்து பாடியென்னை அழைப்புதந்து என்றுசென்றாள் அங்கவளை இடந்தருமோ! இன்றுநானே! |
|
|||||||||||||||||||||||||||||
|
